Microsoft SQL Server’ ın doğru konfigürasyonu, Sharepoint ürün ve teknolojilerini üzerinde barındıran sunucu çiftliği için performans açısından kritik öneme sahiptir. Çiftliğinizdeki sunucular ne kadar güçlü olursa olsun, SQL Server üzerinde gerçekleşecek performans kayıpları çiftliğin tamamında hissedilecektir.
Sharepoint ürün ve Teknolojileri, SQL Server 2008, SQL Server 2005 ve hatta SQL Server 2000’ de çalışmasına rağmen, performans, erişilebilirlik, güvenlik, ve yönetimsel yeteneklerinden dolayı SQL Server 2008’ i seçmek çok yerinde bir karar olacaktır.
Veritabanı performansını etkileyen önemli faktörlerden biri içerik veritabanının büyüklüğüdür. Maalesef bir çok yerde bu konu ile ilgili bir takım yanlış anlaşılmalar olduğunu okuyorum. Bunlardan en sık rastladığım başlık, içerik veritabanının maksimum boyutunun 100 GB olduğudur. Aslında böyle bir sınır söz konusu değil. 100 GB sadece tavsiye edilen en büyük içerik veritabanı boyutudur. 100 GB’ ı aşmanız durumunda tavsiye edilen, bu veritabanını kullanan site koleksiyonunu, içerik veritabanı ayrı bir site koleksiyonuna bölmenizdir. Bu tip veritabanlarının (100 GB ve ya 100 GB’ a yakın) yedeklenmesi konusunda da, SQL Server’ın sağladığı fark ( differential ) yedeği ya da Microsoft System Center Data Protection Manager’ ın sağladığı artan ( incremental ) yedek yöntemleri uygulanmalıdır. 100 GB tek içerik veritabanı büyüklüğü, SQL Server için tek başına bağlayıcı bir durum değildir. Sql Server’ da çok daha büyük veritabanları olabilir. Bu tavsiye sadece Sharepoint içerik veritabanları için geçerlidir.
İçerik veritabanının boyutunu etkileyen birinci faktör, portala eklenen içeriklerdir. Bu içerikler göz önünde oldukları için, disk alanı planlaması yapılırken titizlikle dikkate alınırlar. Fakat versiyonlama ve geri dönüşüm kutusu kullanımının veritabanı büyüklüğüne etkisi gözden kaçırılan bir konudur. Versiyonlamanın açık olduğu kütüphanelerdeki her versiyon, içinde bulunduğu site koleksiyonunun kotasına dahil olmaktadır. Dolayısıyla, içerik boyutunun sorun olduğu durumlarda versiyonlamaya limit getirilmesi mantıklı olacaktır. Geri dönüşüm kutusunda ise durum biraz farklı. Bildiğiniz gibi her site için iki seviyede geri dönüşüm kutusu bulunmakta. Bunlardan ilk seviye olan kullanıcı ve site geri dönüşüm kutusunda yer alan içerikler site kotasına eklenmektedir. Yani kota limiti uygulanması durumunda limiti harcayan etmenler arasındadır. İkinci seviye yani site koleksiyonu geri dönüşüm kutusu ise kota için her hangi bir limit kullanımı oluşturmaz. Fakat orada duran içerikler veritabanında hatırı sayılır yerler kullanabilirler. Bunun önüne geçmek için ikinci seviye geri dönüşüm kutusunda, içeriklerin duracağı süreyi ihtiyacımıza göre değiştirebiliriz.